CC0 Creative Commons - bron: pixabay.com

Het was avond. Terri zat in de badkamer, want ze mocht in bad. Eerst moest ze haar kleertjes uit doen en mooi op de stoel hangen. Dan nog even naar het toilet. En de tandjes poetsen.

Ondertussen was papa bezig met het bad. Hij had de kraan al open gezet en het bad was aan het vullen met lekker warm water. Er was een thermometer in de vorm van een blauw visje. Die dreef in het bad. Papa keek op de rug van het blauwe visje om te zien of het water niet te warm was en regelde dan de kraan wat bij.

Hij had er ook badschuim in gedaan. Er stond al een berg schuim in het bad! Terri hield van badschuim, daar kon je gekke dingen mee doen. Terri had zo al eens een baard gemaakt. Papa had dan nog wat schuim op haar hoofd gedaan en gelachen: “Precies een kleine Sinterklaas! Met een mijter en een lange baard!”

Wanneer het bad klaar was, mocht Terri er in. Teddy zat op een stoel voor de chauffage te kijken. Hij was nog wat nat: hij was zelf al in bad geweest en kon nu verder drogen in de badkamer. Het bad van Teddy was de wasmachine.

Terri had speeltjes voor in het bad. Er was een bootje, in geel en rood, dat dreef op het water. Daar konden de mensen dan in varen om de zee over te steken. Soms was dat een rustige oversteek, maar soms waren er ook golven. Dan ging het bootje op en neer en heen en weer. De mensen op het bootje werden soms zeeziek. Maar de golven werden niet super hoog, want dan werd papa boos dat het water uit het bad spatte.
Soms was het bootje van een ontdekkingsreiziger die de Noordpool ging verkennen. Met badschuim maakte Terri dan de ijsbergen. Het bootje vond een nieuwe plek in het bad en de ontdekkingsreiziger kwam er uit om haar vlag te planten. Dan kon iedereen later zien dat Terri de ontdekkingsreiziger die plaats het eerst had gevonden. Met haar vingers maakte Terri putjes in het schuim waar de voetstappen van de ontdekkingsreiziger waren.

Maar deze keer had het bootje geen ontdekkingsreiziger aan boord. Het waren mensen op vakantie op een pleziertocht, een cruise. Ze waren net allemaal aan het genieten van hun avondeten toen plots… Piraten werden gesignaleerd! Kapitein Terri snelde naar de stuurman en samen zetten ze een koers uit om te ontsnappen aan die vreselijke bandieten. Het werd een wilde achtervolging over de golven, tussen de eilanden (want de hoopjes badschuim waren nu tropische eilanden voor de mensen die op vakantie waren), zwiepend en zwalpend om van de piraten af te komen. Na veel draaien en verstoppen waren ze de piraten uit het oog verloren. Waren ze aan hen ontsnapt…? Voorzichtig kwam het bootje van achter een eilandje piepen.

Nee! Daar waren de piraten, ze kwamen recht op hen af! Nu was er geen ontsnappen meer aan. De piraten kwamen langszij liggen en klommen één voor één aan boord. De piratenkapitein stond beneden in de piratenboot te wachten. Ja, daar was de eerste van zijn piraten boven. Die klom over de reling van het grotere schip en verdween uit het zicht.
Plons, klonk het even later. De piratenkapitein krabde in zijn haar. Raar geluid, dacht hij. Maar ondertussen was de volgende van zijn piraten op de boot geklommen, en ook hij verdween achter de reling. En weer klonk even later plons.

“Hier klopt iets niet,” bromde de piratenkapitein tegen zichzelf. “Wacht eens mannen, ik ga zelf boven kijken.”
Zo gezegd, zo gedaan. De piratenkapitein klom naar boven en zwaaide zich over de reling. En dan stond hij plotseling oog in oog met… De beresterke matroos Teddy! Die grabbelde de piratenkapitein bij zijn kraag en zijn broek en hup, gooide hem aan de andere kant van de boot gewoon het water in! Plons!

Snel zwom hij terug naar het piratenschip. De andere piraten waren ook al terug aan boord.
“Weg van hier!” brulde de kapitein, “hier valt niks te rapen. Die matroos is veel te sterk!”
En al gauw vaarde het piratenschip terug weg. De mensen op het andere schip juichten! Teddy de matroos had hen gered! Hij kreeg van de kapitein van het schip een medaille terwijl iedereen applaus gaf.

“En nu,” zei Terri de kapitein, “…”
“Is het tijd om je te wassen en er uit te komen,” lachte admiraal papa.
“Oh… Ok papa,” zei Terri, die nu geen kapitein meer was.

Ze waste zich, stapte uit bad en droogde zich af. Teddy keek haar glimlachend aan. Hij had genoten van zijn rol in het avontuur! Eens ze haar pyjama aanhad, kropen ze samen onder het deken.
“Ben ik echt zo sterk, Terri?” vroeg Teddy.
“Je bent mijn allersterkste lieve knuffelbeer Teddy!” fluisterde Terri.

Reageer!