Het was nacht in Monsterland. Terri en Teddy stonden samen met de monstertjes op een open grasveld naar boven te kijken.
“Eum… Kun je nog eens uitleggen wat we juist gaan doen, Neusje?” vroeg Terri.
De monstertjes waren hen op de slaapkamer van Terri komen halen met veel gepraat over vallende sterren, maar Terri en Teddy had er niet veel van begrepen. Vallende sterren waren toch gewoon streepjes licht die je op sommige nachten in de lucht kon zien? Of niet?

“Ehm… Euh… Wel… In Monsterland zijn Vallende Sterren eh… Sterren die vallen?” zei Neusje.
“Hier zijn de netjes!” riep Bolletje, terwijl hij vlindernetjes uitdeelde.
“Wat moeten we hier mee doen?” vroeg Teddy. Hij was even in de war als Terri.
“De Sterren vangen natuurlijk! We kunnen ze toch niet zomaar op de grond laten vallen?” legde Slurfje uit.

“We gaan sterren vangen met een vlindernetje? Kan dat dan?” vroeg Terri.
“In Monsterland kan blijkbaar alles Terri,” lachte Teddy. Hij zwaaide met zijn netje heen en weer. Om te testen.
“Het euhm… is vandaag de Nacht van de Vallende ehm… Sterren,” zei Neusje, “en dan vallen er een paar Sterren. Die vangen we dan op en eh… brengen we naar het Museum voor Talenten van Vroeger. Daar kunnen ze dan hun oude dag slijten.”

Terri en Teddy keken naar boven. Daar glitterden heel veel sterren. Maar zouden die nu naar beneden komen…?
“Daar komt er één!” riep Slurfje. Hij wees naar een sterretje dat leek te bewegen aan de hemel. Beetje bij beetje werd het groter, tot het duidelijk een klein sterretje was dat naar beneden dwarrelde.
“Help! Help! Ik val!” riep het Sterretje.
Slurfje was al naderbij gelopen en had z’n netje klaar. Hij hield het net onder het vallende Sterretje en… het viel er zachtjes in. “Ik heb je!” riep Slurfje.
“Bedankt! Oh bedankt! Ik was zo bang dat ik op de grond kapot zou vallen!” riep het Sterretje dankbaar uit.
Slurfje deed het Sterretje voorzichtjes uit z’n net en stopte het in z’n rugzakje. Terri en Teddy keken met grote ogen toe. Een gevallen ster!

miranda, 718star, CC BY-SA 3.0

“Daar komt er nog één!” riep Bolletje.
Het dwarrelde dicht bij Teddy naar beneden. Die haastte zich om met zijn netje net onder het Sterretje te gaan staan. Even later had ook hij er één gevangen. Hij bracht het Sterretje naar Bolletje, die ‘m in zijn rugzakje deed.

Zo gingen ze nog een tijdje door. Ook Terri, Neusje en Bolletje zelf konden nog Sterretjes vangen. Omdat ze rustig naar beneden dwarrelden, was er niet meteen gevaar dat ze de Sterretjes niet op tijd konden redden, zelfs wanneer er meer dan één tegelijk naar beneden kwam.
Toen al een tijdje geen Sterretjes meer gevallen waren, kondigde Neusje het einde van de vangst aan: “Ik, euh, denk dat we ze voor ehm, dit jaar allemaal hebben.”
Ze wachtten nog even, voor alle zekerheid, maar er kwamen er inderdaad geen meer naar beneden.

~~~

Terri, Teddy en de monstertjes stonden in het Museum voor Talenten van Vroeger. Het Museum was een grote zaal. Langs de muren stonden hoge open kasten. Op de planken van de kasten stonden kleine zeteltjes, allemaal naast elkaar. Op sommige van de zeteltjes zaten al Sterretjes, en die keken vol belangstelling naar hun bezoekers.
“Hallo!” riep een Sterretje dat was rechtgesprongen uit z’n zeteltje, “ik ben een muziekster! Zal ik wat muziek maken?”
“Oh ja!” antwoordde het Sterretje dat Bolletje net uit z’n rugzakje had gehaald. “Ik ben een zangster! Als jij muziek maakt, dan zing ik er iets bij.”
De twee Sterretjes begonnen meteen en de zaal werd gevuld met heldere klanken en mooi gezang.

Terri lachte. “Wat leuk, die Sterretjes! Zijn dit allemaal muzieksterren en zangsterren?” vroeg ze, terwijl ze het zangsterretje in een zeteltje bij de muziekster neerzette.
“Nee hoor! Er zijn ook schildersterren, grapjessterren, danssterren, dichtsterren, schrijfsterren, lichtsterren… Eigenlijk sterren van vanalles,” legde Bolletje uit.
“Wat doen lichtsterren?” vroeg Teddy nieuwsgierig.
“Ik toon het je!” riep een Sterretje dat Neusje net op dezelfde plank had geholpen. Plots veranderde het sterretje van kleur naar rood, naar groen, naar geel, naar blauw… Elke verandering gebeurde mee op de maat van de muziek. Dan lichtten de punten van de lichtster op en kwam uit elke punt een bundel licht. Wat een lichtshow!

Terwijl ze alle die nacht gevallen Sterretjes uit de rugzakken haalden en naar lege zeteltjes brachten, begonnen de andere Sterren in het museum ook mee te doen. Er kwam een grotere lichtshow toen andere lichtsterretjes ook hun lichten de zaal lieten rondschijnen, de muziek werd voller toen andere muzieksterren ook instrumenten begonnen te spelen, de zang kreeg een tweede stem, … Het werd een fantastisch spektakel!
“Terri, zullen we dansen?” vroeg Teddy.
Dat vond Terri een super idee! Samen begonnen ze te dansen op de muziek. Ook de monstertjes deden mee. En even later sprongen ook de danssterren op en begonnen op hun planken mee te dansen. Wat een feest!

~~~

Het was ochtend. Mama en papa deden de deur van de slaapkamer voorzichtig open.
“Ze is nog diep aan het slapen,” zei mama verrast. “Nochtans is ze gisteren toch op tijd naar bed gekomen?”
“Terri zal moe zijn van de lange week,” antwoordde papa. “Kom, we laten haar uitslapen. Er is toch geen school op een zaterdag.”
En voorzichtig ging de deur weer toe.
Teddy lachte. Natuurlijk was Terri nog moe: ze hadden de halve nacht gefeest met de Sterretjes! En eigenlijk… Teddy geeuwde. Eigenlijk was Teddy ook nog moe.
Hij draaide zich naar Terri, legde zijn poot op haar hand, en viel zachtjes weer in slaap.

Reageer!