CC0 Creative Commons - bron: pixabay.com

Het was vrijdagnamiddag en school was net gedaan. Terri kwam de klas uit en zag haar mama staan. Mama zwaaide naar haar.
“Dag mama! Wat ben je hier vroeg?”
Normaal kwam haar mama pas later en kon ze eerst nog wat met haar vriendjes en vriendinnetjes spelen op de speelplaats.

“Dag schat! Vandaag is het een speciale dag. We gaan niet met de fiets, maar met de auto. Kom, haast je, papa wacht op ons.”
“Is papa er dan ook?” vroeg Terri.
“Ja, hij wacht in de auto. Met nog iemand die blij gaat zijn je te zien,” lachte mama. 

Snel haastten ze zich naar de auto. Maar, wat was dat? Teddy zat aan het stuur! Op de schoot van papa.
“Papa! Wat leuk!” riep Terri.
“Stap gauw in schat, dan kunnen we vertrekken,” zei papa. Hij gaf Teddy aan haar en deed haar gordel goed vast. Dat moest, want anders zou ze zich veel pijn kunnen doen als er een botsing was.
“Waar gaan we dan naartoe papa?” vroeg Terri nieuwsgierig. Teddy had een brede grijns op zijn gezicht. Hij had het natuurlijk al van mama of papa gehoord.
“We gaan een weekendje naar zee!” antwoordde papa, “we gaan wandelen langs het strand, eens goed uitwaaien, verse zuurstof opdoen… Misschien een warme wafel eten,” knipoogde hij.
“Oho meneer heeft plannen! Maar die warme wafel zie ik ook wel zitten,” lachte mama.

~~~

Terri, Teddy, mama en papa wandelden op de dijk. Het was al avond geworden. Ze waren, na het uitpakken van de koffers in het appartement dat papa had gehuurd, samen frietjes gaan eten. En een hamburger. Heerlijk!
Nu deden ze nog een avondwandeling. Op zee konden ze de lichtjes van de boten zien. Die boten waren op weg naar de haven een stuk verderop, wist papa.

Bij een bankje op de dijk bleven ze even zitten. Mama en papa waren zachtjes met elkaar aan het praten. Teddy kneep plots in haar hand.
“Wat is er Teddy?” fluisterde Terri. Ze hield hem omhoog bij haar oor.
“Zie je die meeuwen daar, Terri? Op het strand?”
Terri keek naar de meeuwen op het strand.
“Wat is er met de meeuwen, Teddy?”
“Kijk nog eens goed… Daar, aan die paal! Da’s geen meeuw,” fluisterde Teddy.
Terri keek opnieuw. Inderdaad, aan een paal op het strand zat een andere vogel. Een beetje kleiner dan de meeuwen en met minder wit. En met een rode vlek op de rug. Nee, geen rode vlek, want dat rood bewoog. Het leek wel… Een vlek met een slurfje?
“Ohh! Dat is Slurfje!” fluisterde Terri verbaasd naar Teddy.
“Dat dacht ik ook!” fluisterde Teddy terug. “Hoe zouden ze hier aan zee gekomen zijn?”
Opeens schoot de vogel met Slurfje de lucht in, cirkelde eens boven het bankje waar ze zaten, en verdween dan achter de appartementsgebouwen.

“Dat was een rare vogel,” zei papa verbaasd, “ik denk niet dat ik ooit al zo’n vogel gezien heb. Ik vraag me af wat het was?”
Terri en Teddy keken naar elkaar en giechelden. Zij wisten het wel!
“Ik heb nog een rare vogel gezien,” zei mama.
Papa, Terri en Teddy keken verbaasd rond. Waar zag mama nog een rare vogel?
“Hier naast mij!” zei mama, en ze gaf papa een speelse duw. “Had jij niks gezegd over een warme wafel? In de plaats van lang op een koude bank te zitten!”

Papa lachte toen mama ook nog haar tong naar hem uitstak.
“Goed, goed, we gaan nog een warme wafel halen!” zei hij. “Die kunnen we dan opeten terwijl we terugstappen.”
Samen gingen ze naar een wafelkraam aan de dijk. In de zomer verkochten ze hier ook ijsjes, zag Terri. Maar daar was het nu veel te koud voor, brrr!

De warme wafel smaakte Terri heel goed. Teddy vond ‘m ook heerlijk. Maar toen ze bijna aan het appartement waren, zag Terri de vogel met Slurfje weer! Ze brak snel een stukje van hun wafel af en liet die op het gras liggen.
Als ze een beetje verder gewandeld waren, keek ze om. Daar zat Slurfje naast de vogel, allebei een stuk wafel te eten! Slurfje keek op, zag haar, en zwaaide. Terri zwaaide terug. Wat was het leuk dat zelfs zo ver van huis haar vrienden nog steeds in de buurt waren!

Reageer!