Terri en Teddy lagen onder de dekens, nog wat na te vertellen over de dag.
“Het was zo koud buiten!” zei Terri, “En je hebt er niets aan, aan die koude,” ging ze boos verder. “Er valt regen, of hagel, maar dat is niet leuk toch? Waarom kan het niet weer sneeuwen? Weet je, papa vertelde dat toen hij klein was, hij eens samen met opa een sneeuwman op een wc-pot had gemaakt!”

Terri pruilde. Zij wou ook graag met sneeuw spelen. Een paar weken geleden had het wel gesneeuwd, maar die sneeuw was al snel weer gesmolten. En nu was er geen meer.
“Het is hier onder de dekens knus en lekker warm,” antwoordde Teddy vrolijk. Hij hield niet zo van de kou. Warm was meer zijn ding. Zoals toen ze op zijn verjaardag op het strand en in de zee waren gaan spelen. Zalig was dat!
Teddy ging verder: “Sneeuw is nat en koud en…”
“Plakkerig!” riep een stemmetje van onder het bed. “Perfect plakkerig genoeg voor een sneeuwballengevecht!”

Terri’s gezicht klaarde op. Haar monstervriendjes waren er! Ze ging over de rand van het bed gaan hangen en keek er onder.
“Dag Terri!” riepen Bolletje en Slurfje in koor naar het ondersteboven hangende hoofd van Terri.
“Dag Bolletje en Slurfje!” begroette ze de monstertjes.
“Gaan jullie mee met sneeuwballen gooien?” vroeg Bolletje. “Het heeft gesneeuwd in Monsterland!”
“Oh ja!” riep Terri blij. “Kom je ook, Teddy?”

Teddy had niet zoveel zin. Hij lag net zo lekker onder de warme dekens.
“Waar is Neusje eigenlijk?” vroeg hij.
“Die houdt niet zo van sneeuwballengevechten,” zei Bolletje, “of van de kou. Hij wacht op ons in mijn huisje, bij het haardvuur. We kunnen na het spelen daar allemaal samen een chocolademelk drinken? Neusje was al aan het voorproeven.”
Teddy vond dat eigenlijk best goed gezien van Neusje. “Weet je wat, ik ga Neusje wat gezelschap houden,” besliste hij. “Dan zit hij niet zo alleen.”
“En dan kun je ook voor het warme haardvuur zitten en lekkere chocolademelk drinken,” lachte Terri. Ze kende haar Teddy goed!

~~~

Wat later waren ze allemaal in Monsterland en na een kleine wandeling kwamen ze aan bij het huis van Bolletje. Daar stonden nog monstertjes op hen te wachten: Kubusje, Balkje en Kegeltje, vriendjes van Bolletje! Terwijl Terri en Slurfje de teams verdeelden, ging Teddy snel naar binnen.

“Achter die boom!” fluisterde Slurfje. “Daar zit Bolletje!”
Hij sloop met Kubusje dichterbij. Ze hadden elk een sneeuwbal in de hand. Die zouden ze straks naar Bolletje gooien. Maar Bolletje zat achter de boom, dus ze moesten een beetje verder sluipen om hem te kunnen raken.

Slurfje kwam achter een struik vandaan piepen. Ja, nu kon hij Bolletje goed zien en zijn sneeuwbal werpen… Maar wat was dat? Bolletje draaide zich naar de struik waar Slurfje en Kubusje zaten en zwaaide! Slurfje begreep er niks van.
“Aanvalleeeeeen!” riep hij. Samen met Kubusje kwam hij van achter de struik en deed z’n arm naar achter om een sneeuwbal naar Bolletje te gooien… Toen hij plots zelf geraakt werd door een sneeuwbal en van schrik de zijne liet vallen. En dan kwam er nog een sneeuwbal. En nog één.
“Hu? Van waar komen die nu?” vroeg Slurfje zich af.
Bolletje wees naar boven. Terri en Kegeltje zaten in de boom verstopt. Het was een valstrik! Ze gooiden van in de boom de sneeuwballen naar Slurfje en Kubusje!

Bolletje grijnsde breed. Tot plots… Hij een koude sneeuwbal in zijn nek kreeg. Snel draaide hij zich om. Daar stond Balkje! Balkje had gezien dat Terri en Kegeltje in de boom zaten en was langs de andere kant dichter geslopen. Nu gooide hij ook sneeuwballen naar hen.
“Brrrr!” riep Terri verrast toen ze in haar rug geraakt werd.
“Iep!” riep Kegeltje toen een koude sneeuwbal ook hem vond.

Terwijl Terri en Kegeltje afgeleid waren, maakten Slurfje en Kubusje snel nieuwe sneeuwballen. Die gooiden ze naar Bolletje en z’n team!
Maar ook Bolletje had ondertussen sneeuwballen. Nu gooiden ze allemaal sneeuwballen naar mekaar. Het was een dolle pret!

Toen ze allemaal uitgegooid waren, kwamen ze het huisje van Bolletje binnen. Teddy en Neusje hadden een grote pot warme chocolademelk gemaakt. Met echte chocolade van de Chocoladeberg! Heerlijk! Na de koude van de sneeuw, de warmte van de chocolade. Het was een heel geslaagde avond geweest, vond Terri.

CC0 Creative Commons – bron: pixabay.com

~~~

“We moeten haar morgen toch ‘s zeggen dat ze haar mond beter moet afvegen als ze naar bed gaat,” fluisterde papa. “Ze heeft nog iets boven haar lip.”
“Ach, kinderen zijn nog altijd kinderen papa. Kom, we gaan ook slapen.”
Zachtjes ging de deur weer toe.

“Je hebt een chocolademelksnor Terri,” lachte Teddy.
Terri giechelde en veegde ‘m snel af. “Slaapwel Teddy,” zei ze, terwijl ze haar beer een knuffel gaf.
“Slaapwel Terri,” antwoordde Teddy.

Reageer!