Teddy lag in bed. Hij staarde verdrietig uit het raam. Het was vandaag zijn verjaardag, maar Terri moest heel de dag naar school. En Teddy mocht niet mee. De school was alleen voor kindjes, had Terri gezegd. Dat vond Teddy maar flauw. Waarom kon een teddybeer niet mee in de klas? Hij kon toch ook dingen leren?

Mama en papa waren gaan werken, dus Teddy was ook nog eens helemaal alleen thuis. Zuchtend klom hij uit bed en stapte wat in de kamer rond. Hij begon een beetje met de blokken te spelen, maar gaf het al snel weer op. Zonder Terri was er niks aan. Saai. Wat een rotverjaardag. De slechtste verjaardag ooit!

~~~

“Teddy?” klonk het zachtjes. Teddy lag weer in bed. Hij was op het hoofdkussen gekropen en daar in slaap gevallen.
“Teddy?” klonk het nog een keer.

Teddy werd wakker. “Hmm? Wuh? Wat?”
Hij keek op. Terri stond er in haar slaapkleed.
“Terri? Is het al bedtijd?”
“Ik ben extra vroeg naar bed gekomen vandaag,” zei Terri. “Mama en papa begrepen er niks van,” giechelde ze.
“Waarom?” vroeg Teddy.
“Zotje! Het is toch jouw verjaardag vandaag?” zei Terri. “Dus ben ik vroeger gekomen om dat te vieren! Een supergelukkige verjaardag Teddy!”
Terri gaf Teddy een grote knuffel en een dikke zoen. Er verscheen meteen weer een glimlach op zijn beregezicht!

“Ah… Ehm… Gelukkige verjaardag, Teddy!” klonk het van onder het bed.
“Neusje? Ben jij dat?” vroeg Teddy.
“Ehm… Euh… Ja hoor!” zei Neusje. “Voorzichtig jongens!” fluisterde hij nog.
“Voorzichtig?” vroeg Teddy aan Terri, “waarom moeten ze voorzichtig zijn?”
“Een verrassing!” knipoogde Terri.

Even later kwam Neusje achteruit stappend van onder het bed.
“Een beetje meer naar links! En een beetje zakken nog!” riep hij, druk zwaaiend met zijn armen.
Slurfje en Bolletje kwamen tevoorschijn. Ze droegen samen een houten plank. Op de plank stond een grote taart: de taart had wel 4 verdiepingen!

Michael Prudhomme op English Wikipedia, Retro cake pink and chocolate, CC BY-SA 3.0

“Wooooow!” riep Teddy, “is dat voor mijn verjaardag?”
“Ja hoor,” lachte Slurfje.
“Speciaal voor jou gemaakt!” riep Bolletje trots. Bolletje hield van taart.

Terri hielp de taart op het bed zetten. Iedereen kreeg een stuk – maar Teddy het grootste. Want het was toch zijn verjaardag.
“Mmm wat is de taart lekker!” zei Teddy.
Bolletje straalde.

Terwijl ze de taart opaten, zei Terri: “Teddy, voor je verjaardag hebben we nog een verrassing. Omdat ik wist dat je houdt van warm weer, hebben onze monstervriendjes een strand voor je gezocht. Ga je mee vanavond in de zon spelen?”
“Maar Terri,” vroeg Teddy, “het is toch veel te laat in het jaar daarvoor? Het is nu toch koud buiten?”
“Ah, ehm… Niet in Monsterland,” zei Neusje.
Teddy keek verbaasd.
“In Monsterland is het op het strand altijd mooi weer,” verklaarde Slurfje.
“Er zijn wel nog zo’n plekken in Monsterland,” voegde Bolletje er aan toe, “een berg waar het altijd sneeuwt, een ijsmeer waar het voortdurend hagelt, een regenwoud…”
“Een Regenwoud hebben wij ook,” zei Terri enthousiast, “de juffrouw vertelde daarover in de klas!”
“Ahm, euh, maar, zie je,” begon Neusje, “in het regenwoud in Monsterland… Regent het. Altijd. Elke dag. In jullie Regenwoud ook?”
“Nee…” zei Terri aarzelend, “ik denk het niet. Ik geloof dat Monsterland wel een heel bijzonder land is!”

De taart was op. Neusje haalde het drankje weer boven en na hun transformatie gingen ze naar het gele licht onder het bed. Even later waren ze in Monsterland.
“Deze kant op!” riep Bolletje.
Ze wandelden over een bospad – een andere kant uit dan toen ze Bolletje gingen bezoeken – en kwamen al gauw bij een stationnetje.
“Hier stopt de Monsterland-trein,” wees Slurfje. “Daarmee zijn we in een wip op het strand.”
Ze moesten even wachten.
“Spannend eh, Teddy?” zei Terri terwijl ze in zijn poot kneep.
“Ik ben heel benieuwd!” antwoordde hij.
Even later zagen ze al een witte rookpluim in de verte: de trein was op komst.
“Wow die trein gaat wel heel snel!” riep Terri, terwijl de rookpluim steeds dichter kwam.

Toen de trein was aangekomen, stapten ze allemaal op en gingen in de wagon zitten.
“Waarom heeft de trein gordels?” vroeg Terri verbaasd.
“Euh… De Monsterland-trein gaat monsterlijk snel,” waarschuwde Neusje.
Snel deden ze allemaal hun gordel aan. De deuren gingen dicht, de trein vertrok… En ging sneller, en sneller… Tot de trein supersnel doorheen het landschap raasde!
“Je hebt niet overdreven!” riep Teddy.
Een paar minuten later waren ze al uit het bos. De trein begon te vertragen en stopte uiteindelijk bij een klein stationnetje.
“Hier gaan we eruit!” zei Slurfje, terwijl hij z’n gordel losmaakte.
De anderen volgden hem de trein uit.
“Het strand is hier vlakbij! Volg mij maar,” zei Slurfje.

Terwijl ze over een zanderig weggetje stapten, werd het steeds maar warmer. En plots, na de volgende bocht, kwamen ze aan het strand en de zee. De lucht was er stralend blauw, er stond een heerlijk zonnetje en de zee zag er lekker warm uit. In een wip hadden ze hun strandkledij aan en gingen spelen. Het werd een fantastische avond: ze bouwden zandkastelen, begroeven Teddy tot aan zijn armen in het zand, gingen samen zwemmen en luieren in de zon…

Toen ze na een paar uur terug in hun bed konden kruipen, had Teddy een hele grote glimlach op zijn gezicht.
“Terri,” zei Teddy, “monstervriendjes… Bedankt! Dit was de beste verjaardag ooit!”

Reageer!