“Nog aan het werk, schat?” vroeg mama.

Terri zat op de vloer in haar slaapkamer, met Teddy naast haar. Ze was druk aan het knutselen met een schoendoos. Volgende week moest ze spreken voor de klas. Iedereen moest dat doen. Een spreekopdracht over ‘mijn slaapkamer’. Daarom was Terri nu in een oude schoendoos haar slaapkamer aan het namaken.

Papa had gisteren geholpen met de meubeltjes: een bedje, een nachtkastje en een paar kleerkasten van karton. Die moesten er nog in. Maar vanavond was Terri bezig met de schilderwerken.
Ze had oude kranten op de vloer neergelegd. Dat moest van mama. Er mocht geen verf op haar vloer komen. Bovenop de kranten zat Terri de muren van haar slaapkamerschoendoos te schilderen. Drie muren in het wit en ééntje in het groen, net zoals haar echte slaapkamer.

Mama zette een glas warme melk bij Terri neer.
“Het wordt al heel mooi Terri. Flink werk!”
Even later ging mama weer weg.

Zodra de deur toeklikte, kwamen drie kleine monstertjes van onder haar bed tevoorschijn. Ze hadden elk een rugzakje bij.
Bolletje kwam meteen naar het glas melk gestapt.
“Wil je liever chocolademelk Terri?” vroeg hij. Bolletje hield van chocolade.
“Oh, ja dat zou wel leuk zijn,” lachte Terri.
Daarna keek ze met verbazing hoe Bolletje zijn rugzakje openmaakte en daar een bolletje chocolade uit haalde. Die deed hij in de warme melk en dan begon hij met haar lepeltje te roeren. Al gauw smolt de chocolade en werd haar melk met chocolade een echte chocolademelk.

CC0 Creative Commons – bron: pixabay.com

“Bedankt Bolletje,” zei Terri toen Bolletje klaar was. Ze nam meteen een slokje. “Mmmm, heerlijk!” riep ze.
Bolletje straalde. Hij hield er van lekkere dingen te maken.

“Wat hebben jullie allemaal mee jongens?” vroeg Teddy, die naderbij was gekomen. Hij keek naar de nog bomvolle rugzakjes van Slurfje en Neusje.
“Dat, euh, ehm, is, eh…” begon Neusje.
“Nog een verrassing!” vulde Slurfje aan.
Neusje, Slurfje en Bolletje gingen op een hoekje van het krantenpapier in een kringetje zitten. Ze zetten hun rugzakjes tussen hen in en begonnen er dingetjes uit te halen. Teddi en Terry konden niet goed zien wat, want de monstertjes hadden er zich rond gezet.
Terri keek schouderophalend naar Teddy. Ze zouden het straks wel zien.

Een tijdje later was Terri klaar met schilderen. Ze begon de gordijntjes te maken. Van mama had ze lapjes groene stof gekregen, lintjes en tandenstokers. Met haar tong uit haar mond stekend van concentratie sneed ze voorzichtig twee lapjes op grootte. Die plakte ze bovenaan vast op de tandenstokers en onderaan bond ze elk lapje apart samen. Zo kreeg Terri mooie gordijntjes!

“Wanneer de verf droog is, kan ik die aan het venster plakken,” legde ze aan Teddy uit. Ze wees naar het gat in de zijkant van de doos. Dat had papa al uitgesneden.

Ondertussen waren de monstertjes ook druk aan het werk. Er werd veel gefluisterd en geknikt en gewezen en gegiecheld. Ze hadden blijkbaar reuze plezier.
Teddy en Terri keken elkaar aan. Wat waren ze toch aan het doen?

“Klaar!” riep Bolletje.
“Wacht even, eum, ik, eh, ben er ook bijna…” mompelde Neusje terwijl hij verder werkte.
“De mijne is af,” zuchtte Slurfje trots.
“Wat is af?” vroeg Teddy.
Slurfje en Bolletje keken naar Neusje. Die schoof zijn brilletje hoger op zijn grote neus. “Ook, ehm, klaar,” zei Neusje tevreden.
“Klaar met wat?” vroeg Terri. Zij en Teddy waren heel benieuwd!

“We hadden, euhm, gezien dat je je slaapkamer aan het eh… aan het maken was,” zei Neusje.
“In het klein,” verduidelijkte Bolletje.
Ze stonden alledrie recht en hielden iets achter hun rug.
“En we dachten, we zullen een beetje helpen om het zo goed mogelijk te doen,” ging Slurfje verder. “Hier is onze bijdrage! Tadaa!”

Ze haalden alledrie hun werkjes van achter hun rug en toonden ze trots. Ze hadden kleine monster poppetjes gemaakt! Bolletje had een paars poppetje vast dat leek op een bal met beentjes eronder, net als Bolletje. Slurfje had een plat rood poppetje gemaakt. Het had een olifantenslurfje. Net als Slurfje. En Neusje had natuurlijk een groen poppetje gemaakt met een dikke neus. Op dat kleine dikke poppenneusje stond een brilletje. Net Neusje!
“Die, euhm, kun je dan onder het kartonnen, eh, bedje doen?” vroeg Neusje.

Terri lachte verheugd. “Wat een prachtige poppetjes! Die passen er perfect bij. Dank jullie wel vrienden!”
De monstertjes lachten nu ook. Ze waren blij dat Terri hun poppetjes leuk vond.

~~~

De spreekbeurt over haar slaapkamer was goed gegaan. Terri had verteld over de kleur van haar muren, over haar meubeltjes en haar gordijntjes. De andere kinderen in de klas deden “ooh!” en zeiden “mooi!” toen ze alles aanwees. Terri was best trots.
Toen de spreekbeurt was afgelopen en ze haar slaapkamerschoendoos optilde om terug naar haar plaats te gaan, gleed er een monsterpoppetje van onder het bedje tevoorschijn.
“Wat is dat?” vroeg Luna. Luna was de vriendin van Terri.
“Dat is Bolletje. Hij is een van de lieve monstertjes onder mijn bed,” legde Terri uit.

De juffrouw lachte. “Dat heb je mooi gemaakt, Terri. En wat heb je een heerlijke fantasie!”
“Eum… Dank u juffrouw,” antwoordde Terri.
Ze zei maar niet dat de monstertjes echt waren. De juffrouw zou het vast toch niet geloven.

Reageer!