CC0 Creative Commons - bron: pixabay.com

“Weet je waar ik zin in heb?” had Terri gezegd toen de monstervriendjes gisteren op bezoek waren. “In eens lekker gaan zwemmen!”
“Nu?” had Teddy gevraagd, “in zo’n koud weer?”
“Ja!” zei Terri, “in een groot zwembad waar het heel warm is en dat van die glijbanen heeft.”
Toen Teddy dat hoorde, begon hij ook al meer zin te krijgen. Zo’n subtropisch zwemparadijs, daar hield hij wel van. Het was er lekker warm. En Teddy hield van warm!

~~~

Vanavond stonden ze op het perron van de Monsterland-trein. Die hadden ze al eens genomen toen het Teddy’s verjaardag was en ze naar het strand waren geweest. En ook nu hadden ze hun zwemgerief mee, want ze gingen zwemmen in Monsterland.

De trein kwam aan. Ze stapten op en maakten zich goed vast met de gordel. Dat moest op de Monsterland-trein, want die ging monsterlijk snel.
Even later vertrokken ze. Meteen schoot de trein als een pijl vooruit! De trein nemen in Monsterland was een beetje hetzelfde als in de gewone-mensen-wereld in een pretpark op een snelle trein gaan. Alleen ging de trein in Monsterland niet ondersteboven. Toch?
“Neusje?” vroeg Terri die tegenover Neusje zat, “gaat de trein soms ondersteboven?”
“Euh, nee hoor, ehm, normaal niet,” antwoordde die.
“Oh,” zuchtte Terri.
“Alleen, ehm, in het stukje van Monsterland waar de, euhm, Onderstebovenmonsters wonen natuurlijk wel,” vulde Neusje aan.
Terri en Teddy keken elkaar aan. Wat was Monsterland toch raar!

Dan werden ze plots tegen hun gordel gedrukt. De trein was aan het remmen! Dat betekende dat ze bijna aankwamen.
Toen de trein helemaal tot stilstand was gekomen, maakten ze zich los en gingen naar buiten.
“Oh, wat een mooi uitzicht!” riep Terri.
Ze waren aangekomen halverwege een berg. Rond hen waren nog andere bergen te zien.
“Ja, maar waar is het zwembad?” vroeg Teddy zich af. Er was inderdaad geen zwembad te zien. Zelfs geen gebouw waar een zwembad in kon zitten.
“Dat zit in de berg,” lachte Slurfje, “daarom kun je het niet zien. Kom, volg ons maar.”

Ze volgden Slurfje en de andere monstervriendjes naar een opening in de bergwand. Daar konden ze naar binnen. Het werd meteen een stukje warmer.

~~~

“Kijk uit, hier komt een Bolletjesbommetje!” riep Bolletje, terwijl hij naar het water liep.
Terri, Teddy, Neusje en Slurfje lachten en maakten plaats voor het Bolletjesbommetje. Bolletje kwam aan de rand van het zwembad, sprong en… maakte een hele grote PLONS in het water. Iedereen werd natgespetterd! Bolletje was best goed in bommetje spelen.

Opeens kriebelde er iets aan Terri’s rug. Maar toen ze zich omdraaide, stond er niemand.
“Hé, wie kriebelt er aan mijn rug?” riep Teddy even later. Ook bij hem had iemand gekriebeld! Ze keken allemaal rond.
“Waar is Slurfje eigenlijk?” vroeg Bolletje zich af.
“Daar!” wees Terri. “Hij is de kriebelaar!”
Slurfje was net dichter bij Bolletje geslopen. Hij zat bijna helemaal onder water, alleen het topje van zijn slurf kwam nog boven. Zo kon hij zich onder water verstoppen en toch ademen. Slim van Slurfje!

Maar nu was hij toch betrapt. Bolletje draaide zich snel om en begon onder water Slurfje te kietelen. Ook Terri en Teddy, die dichterbij gezwommen waren, begonnen hem nu te kietelen. Dat kon Slurfje niet aan! Proestend en lachend kwam hij weer boven water.
“Ik geef me over! Ik geef me over!” riep hij tussen het lachen door.

“Euh… Laten we ehm… eens op de glijbaan gaan?” stelde Neusje voor.
Daar hadden ze allemaal wel zin in. Neusje ging voorop.
“Er zijn er ehm… vier. De rode, blauwe en groene zijn buizen waar je door kunt, euh, glijden, achter elkaar. De gele is een hele brede en die doen we met een, eh, soort rond opblaasbootje waar we allemaal samen op kunnen. We zitten dan in een rondje, met onze rug naar de rand van de boot, en kunnen mekaar zien.”
“Samen! Samen!” riep Bolletje.
Dus dat deden ze dan. Ze namen zo’n rond opblaasbootje en legden het in het water, in een soort riviertje dat er gemaakt was. Daarna stapten ze voorzichtig in. Het bootje wiebelde al een beetje.

Toen Teddy als laatste was ingestapt, drukte Slurfje op een knop die aan de muur hing naast het water. Meteen spoot er water naar boven en werd de rivier wat wilder. Het bootje werd door het water naar voor geduwd en begon te versnellen.
“Jippieeee!” riep Bolletje.
“Wat voor glijbaan is dit eigenlijk?” vroeg Teddy toen het bootje begon rond te draaien en hij niet meer kon zien waar ze heen vaarden.
“Een wildwaterbaan!” riep Bolletje enthousiast.

Botsend en draaiend vaarde het bootje steeds wilder verder. Plots kwamen ze bij een sneller stuk glijbaan. Het bootje was ondertussen zo gedraaid dat Bolletje vooraan zat. Hij kon nu niet meer zien wat er ging komen en schrok dan ook toen het bootje plots naar beneden kantelde en naar beneden schoof.
“Waaaaaa!” riep hij. En toen ze beneden aan de glijbaan met het bootje in het water plonsten, en er een hele golf water over de voorkant van het bootje sloeg, zat Bolletje er temidden onder. Proestend en lachend kwam hij weer tevoorschijn.
“Dat was best schrikken eh Bolletje? Lekker nat?” lachte Teddy.
Bolletje grijnsde: “Ik heb deze glijbaan al nog gedaan hoor. Ik weet ook wat er nu komt…”
“Wat dan…?” vroeg Teddy bedenkelijk. Bolletje voerde iets in zijn schild.
Even later werd het al duidelijk toen er uit sproeiers aan de muur en aan het plafond water begon te spuiten. Deze keer was het de achterkant van het bootje dat het meeste water over zich heen kreeg… En daar zat Teddy! Ook hij werd helemaal nat gespoten!

Ze vonden het allemaal super leuk. Ze gingen nog een keer op de gele glijbaan. En ook nog op de andere. Toen ze wat moe begonnen te worden, genoten ze nog even van een heerlijk bubbelbad in extra warm water. Wat een ontspanning!

~~~

“Heeft Terri zich vanavond gedoucht?” vroeg mama.
“Ja, voor ze in bed ging,” antwoordde papa.
“Je moet er op letten dat ze haar haar beter droogt hoor,” merkte mama op, “ze mag niet met natte haren in bed.”
“Maar?” bedacht papa. Ze had haar haren toch droog gemaakt? Of vergiste hij zich nu? Het zag er inderdaad nog een beetje nat uit. Misschien werd hij een beetje vergeetachtig.

Toen de deur weer toe ging, lachte Teddy. “Beter afdrogen volgende keer!” knipoogde hij naar Terri.
Maar wat was dat? Terri sliep al!
“Slaapwel Terri,” fluisterde Teddy. En dan deed hij ook zijn oogjes dicht.

Reageer!