Het was december en alle Pieten waren druk door elkaar aan het lopen. Pakjes vlogen door de lucht, pepernoten op de grond, speelgoed overal. Het was een echte chaos.
Het was al 3 december en de Pieten waren ver achter op schema.

Sinterklaas zat op zijn kantoor, druk aan het schrijven in zijn boek. Toen werd er zachtjes geklopt. Hoofdpiet liep voorzichtig naar binnen…
“Sinterklaas…” zei hij, “ik weet dat u het druk hebt, maar we zitten met een groot probleem. We hebben dit jaar meer bestellingen binnen gekregen dan vorig jaar. We krijgen nooit alles op tijd af! Alle Pieten hebben stress en sommige Pieten hebben zich ziek zelfs al gemeld. We hebben dringend hulp nodig!”
Sinterklaas pakte de telefoon. “Maak je maar geen zorgen,” zei Sinterklaas rustig, “ik zal even rondbellen en zal zorgen dat jullie vandaag nog hulp hebben.”

Niet veel later kwam Sinterklaas binnenlopen met een grote groep witte Pieten. Alle Pieten stonden stil en stopten met werken. Ze keken de Pieten met grote ogen aan.
“Maar Sinterklaas,” zei de Hoofdpiet, “dit kan toch niet? We hebben toch altijd alleen maar zwarte Pieten? Wat zullen de kinderen hier wel niet van denken. Dit is toch raar?”

Iedereen begon door elkaar te praten.

“Luister eens even,” zei Sinterklaas streng. “Als iets anders is, betekent het daarom niet dat het slecht is. Jullie zullen zien dat het hellemaal niet zo erg is als jullie denken.”

Die dag en de dag daarna was er geen grote chaos meer. De witte en zwarte Pieten werkten heel goed samen en alles was heel snel klaar. Sinterklaas keek vanuit het balkon naar de chocoladefabriek, waar een heerlijke zoete geur vandaan kwam, om te zien of de Pieten op schema waren. Toen gleed hij uit over een pepernoot en viel in een bak met gesmolten chocolade!

Een van de witte Pieten rende snel naar Sinterklaas om hem uit de bak met gesmolten chocolade te helpen. Sinterklaas zat helemaal onder de chocolade! Hij had nu een bruine baard en een bruin gezicht.
“Moet je nou kijken,” zei een van de Pieten, “bruine Sinterklaas en witte Piet.” Iedereen was even stil. Toen begon Sinterklaas heel hard te lachen en alle Pieten lachten mee.
“Misschien geen gek idee, maar dit is toch iets te veel verandering,” zei Sinterklaas. “Misschien kunnen we volgend jaar wel regenboog Pieten meenemen! Nu ga ik eerst maar even in bad.”

Copyright Reina Celestina

Reageer!