“Wanneer komt de verhuiswagen?” vraagt Sanne.
“Straks, maar eerst moeten we je speelgoed inpakken”, zegt Sannes moeder.
In Sannes kamer staan dozen. Sanne mag haar speelgoed er zelf indoen. Eerst doet ze de prentenboeken in een doos. Daar bovenop legt ze de poppenkleertjes. En daar weer bovenop kleurboeken, kleurpotloden en viltstiften. Ze krijgt het er warm van. Verhuizen is een heleboel werk.

“Komt Jasper spelen in het nieuwe huis?” vraagt Sanne.
“Natuurlijk, we verhuizen niet zo ver”, zegt mama.
“Hoe ver?” vraagt Sanne.
“Een uur met de auto”, zegt mama.
Dat vindt Sanne heel ver weg. Ze is er een beetje verdrietig van. Maar mama heeft beloofd dat Jasper mag logeren.

Sanne pakt een paar poppendekentjes en legt ze in een doos. De poppen moeten lekker liggen. Ze legt ze naast elkaar. Nu kan ze daar niets meer bovenop leggen. Sanne pakt een andere doos. Daar gaat haar lievelingsknuffel, het konijn in. Sanne vindt konijn zielig zo alleen in de doos. Ze pakt haar hamster uit de kooi.
“Jij moet ook verhuizen”, zegt Sanne. De hamster vindt de doos wel fijn. Hij rent heen en weer. Sanne legt wat stro in de doos. Nu zijn alle dozen op. Maar er moet nog een heleboel worden ingepakt.
“Ik heb geen zin meer”, zegt Sanne tegen mama.
“Doe de dozen die je hebt ingepakt maar dicht”, zegt mama.
Sanne doet de doos met de hamster op een kiertje.

Sanne gaat naar buiten in de tuin. Ze gaat op de schommel zitten. Zullen ze in de nieuwe tuin ook een schommel hebben en een glijbaan?
Mama komt de tuin in. “De verhuiswagen is er”, zegt ze. Sanne springt van de schommel. Ze rent naar binnen. Twee sterke mannen tillen de dozen op in haar kamer.
“Zo dat zijn veel dozen. Jij hebt veel speelgoed”, zegt de verhuisman.
Sanne knikt. De dozen worden in de verhuiswagen gezet.

Na een paar uur is het huis leeg. Alles staat in de verhuiswagen. De verhuismannen rijden de straat uit.
“We moeten nog even wachten. Papa komt ons zo ophalen met de auto. We hebben hier lang gewoond. Jij bent hier geboren”, zegt mama tegen Sanne.
“Ik vind verhuizen niet leuk. Ik ben een beetje verdrietig”, zegt Sanne.
“Afscheid nemen is niet leuk. Maar je hebt konijn en hamster. Die gaan mee naar het nieuwe huis”, zegt mama.
“Ik heb hamster in een doos gedaan met konijn”, zegt Sanne.
Mama schrikt. “De hamster moest in de kooi blijven. Die zouden we meenemen in de auto”, zegt mama.
“Hij vindt het helemaal niet erg in de doos”, zegt Sanne.
“Nou, als dat maar goed gaat”, zegt mama.

Papa komt binnen. Met z’n drieën nemen ze afscheid van het oude huis. Mama moet een beetje huilen. Papa slaat een arm om haar heen. Sanne moet ook huilen.
Er wordt gebeld. Mama doet open. Jasper en zijn moeder komen binnen.
“We komen jullie uitzwaaien”, zegt Jaspers moeder.
“Kom je logeren in het nieuwe huis?” vraagt Sanne aan Jasper.
“Wil ik best”, zegt Jasper.
“Nou dat is dan afgesproken. Maar nu moeten we gaan”, zegt papa.
Mama, papa en Sanne stappen in de auto naar hun nieuwe huis. Sanne en mama zwaaien naar Jasper en zijn moeder tot ze de straat uit zijn.

De verhuiswagen is er al als papa, mama en Sanne uit de auto stappen. De verhuismannen zijn druk bezig alle meubels in het nieuwe huis te zetten.
Een verhuisman komt naar Sanne toe. “Ik heb iets gevonden in de verhuiswagen. Die is vast van jou”. Hij geeft Sanne de hamster in haar handen.
“Die is ontsnapt uit een doos”, zegt de verhuisman.
“Jij bent verhuisd”, zegt Sanne en drukt hamster tegen haar aan.
Iedereen lacht blij.

Vorig verhaalOse, de grootdoosbezitter
Volgend verhaalNiet alle vreemde vogels vliegen

Reageer!