CC0 Creative Commons - bron: pixabay.com

Het is weer een nieuwe dag. Vogels fluiten en de zon schijnt. Geeuwend rekken de bloemen zich uit. Langzaam komen de kleurige blaadjes uit de knop en maken er een feest van.
“Goedemorgen,” zegt de rode bloem.
“Goedemorgen, wat een heerlijk weer,” zegt de andere bloem.
“Zeg dat wel,” zegt de rode bloem. “Beter dan vorig jaar. Toen stonden we samen naast die rare bloem. Weet je dat nog?”
“Jazeker, dat weet ik nog goed. Die bloem heeft nooit iets gezegd. Hij heeft zijn knop niet één keer opengedaan… Kijk! Daar staat hij weer. Hij is niets veranderd. Zeg, hallo… !” De bloem klopt bij de rare bloem op zijn knop. “Hallo, zeg eens wat. Waarom kom je niet uit je knop? Durf je niet? Je bent zeker niet zo mooi als wij?” De bloem luistert eens goed en hoort alleen maar gemompel.
“Je bent niet zo netjes,” zegt de rode bloem. “Als iemand tegen je praat, mag je best wel wat zeggen.”
“Wat is het eigenlijk maar een klein bloemetje,” zegt de andere bloem. “Hij is niet eens gegroeid.”
“Ja,” reageert de rode bloem. “Wat is hij lelijk, wij zijn veel mooier. Hij hoort niet bij ons.”

De bloem die zich in de knop heeft verstopt kan alles horen. Hij wordt er een beetje verdrietig van. Ik ben nog niet klaar, denkt hij, ik moet nog een poosje wachten voordat ik tevoorschijn mag komen. Wat zou ik graag feest willen vieren met de andere bloemen. Maar dat kan nog niet. Waarom laten ze mij niet met rust?

Dan bemoeien alle bloemen zich met het gesprek.
“Wij horen jullie net praten en wij vinden ook allemaal dat hij niet bij ons hoort. Misschien vinden de mensen ons niet mooi door hem. Dan kopen ze hun bloemen ergens anders.
“Ja, daar hebben jullie gelijk in,” zegt de rode bloem. “Maar wat kunnen we eraan doen? Als hij niet uit de knop komt kan hij hier voor altijd zo blijven staan. Misschien moeten we allemaal proberen om groter te groeien, dan kan niemand hem zien.”
Zo gebeurt het. De bloemen doen erg hun best en groeien zo hoog als ze nog nooit zijn geweest. De bloem in de knop wil niet in het donker blijven, dus heeft hij stiekem iets bedacht. Als de bloemen in het veld in de wind naar links waaien, buigt de kleine bloem naar rechts of andersom. Zo staat hij altijd in de zon en kan langzaam ongezien mooier en mooier worden.

Dan wordt het herfst en alle bloemen die zichzelf zo mooi vinden, verliezen hun blaadjes en vallen neer. De kleine bloem in de knop niet. Hij blijft rechtop en wordt zelfs nog mooier en mooier. Pas als er sneeuw valt, gaat de kleine bloem een poosje slapen.

Zodra de volgende lente begint, is het gelijk weer een herrie. Alle bloemen worden wakker. Ze geeuwen en rekken zich uit. Alle rode blaadjes komen uit de knop.
“Hee, hallo, ben je daar weer, andere bloem?”
“Zoals elk jaar, rode bloem. Wat staan we weer mooi te schitteren. Zal die rare bloem eindelijk dood zijn? Dan hebben we tenminste meer plek.”
“Ik zal eens kijken,” zegt de rode bloem en hij kijkt om zich heen. “Zal ik je eens wat zeggen?”
“Wat dan, rode bloem?”
“Ik zie hem niet meer staan.”
Samen staan de twee bloemen te lachen en te lachen tot ze merken dat alle andere bloemen heel erg stil geworden zijn. Verbaasd kijken ze om zich heen. Alle bloemen kijken omhoog. Naast de rode en de andere bloem staat nu een bloem zo mooi als nog nooit een bloem is geweest. Zelfs de zon draait de hele dag om haar heen om van haar schoonheid te genieten.

CC0 Creative Commons – bron: pixabay.com

De rode en de andere bloem zeggen niets meer. De nieuwe bloem is veel groter. Dan beginnen alle bloemen in het veld feest te vieren, zo blij zijn ze met de mooie bloem die bij hen hoort.
De rode en de andere bloem praten alleen nog maar met elkaar. Dat het toch maar een stomme bloem is. Zelfs als koningin Mathilde van België en koningin Maxima van Nederland samen op bezoek komen om de bloem een naam te geven, zeggen de rode en de andere bloem niks.
“Ik vind dat niet zo netjes van die twee bloemen,” zegt koningin Mathilde.
“Nee, dat vind ik ook,” zegt koningin Maxima. “Als iemand tegen je praat mag je best wel wat zeggen. Vind je ook niet, Prinses Zonnester?”
Want dat was de mooie naam die de bloem van de koninginnen heeft gekregen.

Reageer!