Het was de zesde dag en er stond kogelstoten op de planning. Alle deelnemers keken uit naar deze wedstrijd, want hierin kon iedereen zijn sterktes gebruiken. Zo konden de grote dino’s de bal met zo veel mogelijk kracht wegslaan. Maar de kleinere dino’s konden hun snelheid uitspelen. Alle deelnemers hadden 3 pogingen om de bal zo ver mogelijk te krijgen. Om het ook voor het publiek spannend te houden, mocht iedereen twee keer na elkaar, maar was de laatste beurt voor iedereen pas op het einde. Op die manier kon alles nog gebeuren.
De organisatie had ook voor aangepaste ballen per dino gezorgd, zo had Beatrix de zwaarste en Rakker de kleinste. Het veld waarin ze de bal moesten slaan was verdeeld met lijnen, waarmee de afstand werd geteld.

Het was al meteen de dag na het gewichtheffen, dus de dino’s hadden niet veel tijd gehad om te rusten. Gelukkig was de wedstrijd pas ‘s avonds. Iedereen was zich op zijn eigen manier aan het voorbereiden. Anne was haar staart aan het losslaan. Ze was de hele tijd de de zware bal aan het wegslaan met haar staart. Ze was haar krachten aan het sparen voor de wedstrijd, ze was vooral aan het oefenen op de bal mooi recht slaan. Anne zag deze discipline volledig zitten. Haar knotsstaart was hier bijna voor gemaakt. En dankzij al die jaren dat ze tenniste, kon ze ook heel goed richten. Kortom, ze was er al zeker van dat ze het goed zou doen.

Beatrix en Rex waren aan het oefenen om harder op de bal te slaan, zodat hij nog verder zou vliegen. Rex was er wel zeker van dat hij morgen spierpijn in zijn staart zou hebben.
Rakker en Marcus waren ergens helemaal anders aan het oefenen, ver weg van de andere deelnemers. Dat was omdat ze een geheime techniek aan het oefenen waren. De andere 3 deelnemers waren heel sterk, dus ze moesten wel iets verzinnen. Hun geheime techniek was om zoveel mogelijk snelheid te maken. Ze draaiden enkele rondjes om hun as en sloegen dan op de bal, hij vloog echt ver op die manier! Het was alleen moeilijk om die dan tussen de lijnen te houden waar de bal tussen mocht landen.

Zo waren de 5 dino’s bezig zich voor te bereiden. ‘s Middags aten ze samen gezellig een stevige maaltijd en daarna gingen ze terug aan het trainen.

De volgende keer dat ze allemaal samen waren, was vlak voor de wedstrijd kogelstoten. De volgorde was van klein naar groot en Rakker was dus als eerste aan de beurt. Hij gebruikte zijn speciale techniek en hij geraakte daarmee voorbij de derde lijn. Dat was niet zo ver. Hij maakte zich klaar om een tweede keer te slaan. Hij leek nu wat sneller te draaien. En dat was ook zo, want nu landde de bal voorbij de vierde lijn.
Daarna was Anne aan de beurt, ze keek echt uit naar dit onderdeel. Met een vlotte slag van haar staart lag de bal al meteen voorbij de zevende streep. Het publiek juichte heel hard, dit was een topscore! Anne sloeg de bal voor haar tweede beurt en hij landde alweer voorbij de zevende streep. Het was duidelijk dat Anne hier echt talent voor had!

Marcus ging als derde. Hij gebruikte dezelfde tactiek als Rakker en draaide eerst enkele rondjes voor hij de bal sloeg. Marcus had geluk, de bal was bijna buiten het veld gevlogen, maar toch net niet. En hij was voorbij de vijfde lijn geland! Bij zijn tweede slag was hij opnieuw net over de vijfde lijn.
Rex was na Marcus aan de beurt. Hij had gezien hoe goed Marcus zijn tactiek was en wou die ook eens proberen. Rex draaide en draaide, maar toen hij op de bal moest slaan, miste hij volledig. Hij eindigde dus zijn eerste beurt zonder punten. Een beetje koppig probeerde hij de tactiek van Rakker en Marcus nog eens. Nu had hij de bal wel geraakt, maar hij vloog buiten de lijnen, Rex z’n score bleef dus op 0 staan.

Als laatste was Beatrix aan de beurt. Zij had een héél grote en zware bal, want ze was ook heel groot en sterk. Ze maakte een grote zwaai met haar staart en sloeg met een luide bonk op de bal. Die vloog hoog in de lucht en landde voorbij de vierde lijn. Dat was al een hele goede score, maar Beatrix wou toch iets beter doen. Bij haar tweede beurt sloeg ze de bal niet zo hoog in de lucht waardoor hij nog verder ging. Nu wel over de zesde lijn!

Dan was het tijd voor de laatste ronde, waarin iedereen nog een laatste kans had om zijn score te verbeteren. Rakker ging opnieuw als eerste. Deze keerde draaide hij nog sneller! Nadat hij de bal had weggeslagen viel hij op zijn poep, zo snel had hij gedraaid. De bal was nu zelfs voorbij de vijfde lijn! Rakker mocht heel trots zijn op zijn prestatie als kleine dino.
Anne ging na Rakker. Ze hief haar staart hoog in de lucht en bracht hem met een vlotte beweging naar beneden tegen de bal. De bal schoot de lucht in en vloog ver, héél ver. Het was zelfs zo ver dat de bal voorbij de negende lijn landde. Dat was een nieuw Dinolympisch record, nog nooit had een dino de bal zo ver geslagen! Anne was dolgelukkig, ze kon het bijna niet geloven, maar ze had het record verbroken. Het publiek juichte minutenlang!

Marcus was de volgende aan de beurt. Nadat hij Rakker zo snel had zien draaien wou hij dat ook eens proberen. Hij ging heel snel, maar toen hij de bal moest raken ging het helemaal mis en in plaats van de bal weg te slaan viel Marcus op de bal. Het publiek moest er een beetje om lachen en Marcus ook. Hij was tevreden met zijn score over de vijfde lijn.
Rex moest deze derde beurt goed doen, want tot nu toe had hij nog geen punten gehaald! Hij gaf die speciale techniek van Rakker en Marcus maar op, hoe cool hij die ook vond. Hij sloeg op de normale manier en haalde net voorbij de derde lijn. Rex vond dit niet zo’n goede prestatie, maar het was ook niet zijn toponderdeel.
Beatrix was als laatste aan de beurt. Met een vlotte slag vloog de bal weg en hij landde voorbij de zevende lijn. Beatrix was heel trots op deze prestatie.

Daarna was het tijd voor de prijsceremonie. Het was niet zo’n normaal podium die dag. Er waren namelijk twee dino’s die op de derde plaats stonden. Zowel Rakker als Marcus kregen een bronzen medaille. Ze waren allebei heel blij.
Beatrix kreeg een welverdiende zilveren medaille en Anne kreeg een speciale gouden medaille. Ze kreeg die omdat ze niet alleen had gewonnen, maar ook een nieuw record had neergezet. En ze was daar echt heel trots over.
Rex vond het niet zo erg dat hij geen medaille had gekregen, hij was blij voor al zijn vrienden.

Vorig verhaalTwee moeders, dat is echt niet raar!
Volgend verhaalNaar de bibliotheek

Reageer!