Samen de afwas doen

Laurens moest na het middageten samen met zijn zussen Adeline en Floor de afwas doen.

Laurens deed helemaal niet graag de afwas. Zijn oudste zus Adeline speelde altijd de baas. Zo mocht hij van haar nooit afwassen. Hij moest altijd afdrogen en dan moest Floor alles wegzetten.
Normaal gebruikten ze gewoon het afwasmachine. Enkel als het zoiets als spaghetti was, moest er afgewassen worden. Maar het afwasmachine was de week ervoor kapot gegaan, dus nu moesten ze ‘s middags afwassen. Gelukkig deden mama en papa ‘s avonds de afwas. Zo hadden ze nog wat tijd om te spelen voor ze moesten gaan slapen.

Het was zaterdagmiddag en er stond een grote afwas. Laurens en zijn zussen moesten die nu opruimen. Maar Laurens wou veel liever in de tuin gaan spelen met zijn nieuwe fiets. Hij probeerde stiekem in de tuin weg te sluipen en op die manier probeerde hij ook vanonder de afwas te komen. (meer…)

Reinout en Miel

Het was laat in de avond en Miel zijn bedtijd was al een tijdje gepasseerd. Maar hij kon niet slapen. Hij bleef maar woelen in zijn bed. De reden waarom Miel niet goed kon slapen was omdat hij morgen een concert had. Hij zat namelijk in een jongerenorkest en morgen zou zijn allereerste concert doorgaan.

Wat ook niet echt hielp, was dat er buiten echt héél veel lawaai was. Er passeerden auto’s, er was een hond aan het blaffen en de sprinkhanen waren heel luid aan het tjirpen. Het leek wel bijna alsof ze aan Miel zijn raam zaten. Hij vond dat eigenlijk niet zo erg, want hij vond sprinkhanen heel stoere diertjes. Ze kunnen heel hoog springen en zelfs vliegen, maar toch maken ze ook graag muziek.

Uiteindelijk gaf Miel het slapen op en ging bij het raam staan om eens naar buiten te kijken. (meer…)

Op wandeling met Lusa

Elisabeth ging wandelen met haar mama, papa en hun hond Lusa. Lusa was een windhond en dat zijn hele grote honden, Lusa was zelfs bijna zo groot als Elisabeth. Maar Elisabeth was niet bang van Lusa, nee hoor, die is veel te lief om haar ooit pijn te doen. Ze waren samen opgegroeid, ze kenden elkaar al van toen Lusa nog een klein pupje was.

Ze gingen wandelen in het park. Het was een super groot park, er lagen zelfs vijvers in. Veel mensen gingen er wandelen. Elisabeth kwam er bijna altijd andere hondjes tegen, maar die waren niet zo groot als Lusa. In het park waren er niet alleen mensen, maar ook eendjes, kikkers en veel vogels. (meer…)

Charlotte en de spinnen op haar kamer

Charlotte leefde samen met haar mama, papa en 2 grote broers. Thuis kon het nogal druk zijn met zoveel mensen, maar Charlotte bleef het kleine prinsesje van iedereen. Als mama of papa niet konden helpen, dan stonden de grote broers voor haar klaar. Charlotte was een flinke grote meid, behalve bij één iets: ze was namelijk bang voor spinnen! Als ze een spin in haar kamer vond, sliep ze er niet in. Dan ging ze naar de kamer van mama en papa of van één van haar broers.
Ze zei altijd: “Ik ben niet graag alleen, dus die spin ook niet. En ook al is éne spin weg, zijn vriendje zal dan nog op mijn kamer zitten!”

In de vakantie kwam Tine babysitten. Tine was de nicht van Charlotte. Mama en papa wilden samen iets gaan eten en haar broers waren op kamp. Dus Charlotte en Tine waren alleen thuis. Zo had Charlotte het eigenlijk het liefst, want dan hadden ze een echte meidenavond! Ze schilderden dan hun nagels in felle kleuren en, wat Charlotte nog het leukste vond, Tine maakte haar haren dan heel mooi.

Na een hele avond gespeeld te hebben was het tijd voor bed. Charlotte had haar pyjama al aan en ging net in bed kruipen, toen ze een spin zag! Ze liep meteen haar kamer uit en holde naar Tine.

(meer…)

Helena komt uit haar schelp

Helena was een heremietkreeft. Ze leefde in de zee aan de kust en woonde in de buurt van heel veel andere visjes. Maar als een heremietkreeft leefde ze vooral in haar schelp. Dat was haar bescherming tegen de buitenwereld. Dankzij de schelp kon niets haar raken. Maar de schelp was ook heel zwaar en daardoor kon Helena maar slecht wandelen. Het duurde altijd heel lang voor Helena om van de éne plaats naar de andere te gaan. Hierdoor kende Helena eigenlijk geen andere zeediertjes.

Toen Helena ‘s ochtends wakker werd, merkte ze dat het mooi weer was. Ze wou een beetje van de zon genieten. Er was een berg zand naast haar, dat was de perfecte plaats om wat dichter bij het wateroppervlakte te komen en wat meer van de zon te genieten. Helena kon ook zien dat bovenop de zandberg veel visjes en schaaldieren waren.
“Het zou leuk zijn om nog eens onder de visjes te komen,” dacht Helena en ze begon aan het beklimmen met haar zware schelp. (meer…)

Prinses Valérie en Hamlet

Dit is het tweede deel van een verhaal in 2 delen. Gisteren niet voorgelezen? Neem dan dat deel van het verhaal even eerst!

 

Aan de eettafel vertelde Valérie dat ze straks een gróte verrassing had voor haar mama en papa. Ze waren allebei heel benieuwd naar wat de verrassing kon zijn, maar Valérie vertelde hen nog niets. Ze hoopte maar dat ze het paard zou mogen houden…

Nadat het eten was afgeruimd, ging Valérie terug naar de oude stallen. Het grote paard stond nog steeds in dezelfde stal waar Valérie hem had achtergelaten. Hij had ondertussen al het hooi opgegeten.
“Je hebt wel flinke honger! Wil je nog wat?” vroeg ze.
Het paard hinnikte. Valérie ging achterin de korrels halen – een ander soort eten voor paarden. Ze gaf hem er een grote schep van. Terwijl het paard zijn voederbak leeg at, begon Valérie hem proper te maken. Hij liet het allemaal zonder problemen toe.  (meer…)

Prinses Valérie en het zwarte paard

Valérie was een prinses in een koninkrijk hier héél ver vandaan. Haar ouders waren koning Leon en koningin Mathilde. Ze had geen broertjes of zusjes, dus zij zou later het koninkrijk moeten leiden. Valérie keek er wel naar uit om dat te doen, ze wou het beste voor haar volk. Alleen, omdat enkel zij er was om de troon over te nemen, waren haar mama en papa altijd héél beschermend over haar. Tot vorig jaar moest ze daarom altijd en overal een lijfwacht bij zich hebben! Nu mocht ze wel alleen rondlopen in de tuin, maar ze mocht niet het bos ingaan.

Haar ouders hadden ook niet graag dat ze veel risico’s nam. Bijvoorbeeld: als prinses moest ze leren paardrijden, maar ze mocht alleen maar op oude pony’s rijden die niet snel gingen. Dat vond ze echt niet leuk, want haar neef Constantijn had een groot eigen paard. Ze was echt jaloers op zijn paard, Valérie wou ook zo’n groot paard om mee te rijden!

(meer…)

Vanessa in de winter

Vanessa Vos woonde samen met haar familie in het bos. Ze had één zus, die heette Veronique, en twee broers: Valentijn en Victor. Vanessa had een rosse vacht en scherpe oren.
Haar familie woonde in tunnels onder de grond. Die groeven ze helemaal zelf. Vanessa hield er van om samen met haar broers en zus te spelen, maar ze vond jagen ook heel leuk. Vossen eten bijna alles: noten, bessen, eieren, maar ook vissen en zelfs insecten! 

Het was winter in het bos. Alles lag onder de sneeuw. De grond was wit, de takken van de bomen waren wit en het meer was bevroren. Gelukkig had Vanessa haar wintervacht. Die was zo dik dat ze het niet koud kreeg.
In de winter was er ook niet zoveel eten te vinden. Er hingen geen noten aan de bomen, geen bessen aan de struiken… Vissen kon je niet als het meer bevroren was…
Bij haar thuis hadden ze daarom een hoop eten verzameld vóór de winter. (meer…)

Laurens adopteert een puppy

Het was vandaag Laurens zijn verjaardag en hij kreeg een heel speciaal cadeau van zijn mama en papa. Een puppy! Hij vroeg al heel lang een hond, alleen vond papa altijd dat zijn zusje nog te jong was. Maar Kato was vorige maand 3 jaar geworden… En Laurens kreeg nu eindelijk zijn puppy.

Hij wou heel graag een grote hond hebben, maar dat ging niet zo goed in huis: het huis was daarvoor niet groot genoeg. Daarom hadden ze er voor gekozen een Jack Russel te nemen. Dat zijn kleine hondjes maar ze gedragen zich wel als een grote hond.

Laurens had zijn papa beloofd om heel goed te zorgen voor de nieuwe puppy. Hij zou hem eten geven en met hem buiten gaan wandelen. Laurens vond dat ook maar eerlijk zo, want hij wou die puppy het liefste van iedereen. (meer…)

Een magische pakjesnacht

Tibo was verzot op Sinterklaas. Hij vond het de leukste dag van het jaar, zelfs nog leuker dan zijn eigen verjaardag. Dat was omdat de aanloop naar Sinterklaas al vroeg begon. Tibo at al een paar weken ervoor heel veel mandarijntjes. Mama maakte zijn boterham ‘s ochtends dan zelfs met speculoosjes. En oma en opa brachten chocolade Sinten en Pieten mee.

Alles aan Sinterklaas was leuk. Zo hield Tibo heel veel van dieren. En dat doet Sinterklaas ook met zijn paard!
Ook de Pieten vond Tibo heel leuk. Zij willen altijd wel een mopje maken en zien overal de lol van in, maar als Sinterklaas hen nodig heeft, dan staan ze onmiddellijk voor hem klaar. (meer…)