Wie ben ik?

“Vandaag gaan we een spelletje spelen,” begon de juf in de klas.
“JEEJ!” riep de klas luid. De klas hield wel van spelletjes.
“En volgende week is er het thema Wat betekent jouw naam?,” zei de juf, terwijl ze de vraag groot op bord schreef. “Maar eerst een spelletje met namen. Het spelletje heet Wie ben ik?
Juf keek de klas rond. Iedereen was goed aan het luisteren. “Laten we allemaal in een kring gaan zitten.”

De kindjes schoven hun banken allemaal aan de kant van de klas. De stoelen zetten ze in een kring. Ze keken elkaar aan en hier en daar was er wat gefluister. Ze waren nieuwsgierig naar wat komen ging. Ze vonden het allemaal spannend. Want ze hadden nooit eerder het spelletje Wie ben ik? gespeeld. (meer…)

Pandabeer en Giraf keren terug naar huis

Pandabeer en Giraf hebben genoten van het strand. Het was er alleen wat eenzaam. Ze missen hun vriendjes. Ze willen terug naar huis. Maar het zal weer een lange tocht worden, helaas. Ze hadden nochtans zo genoten van hun eiland! Ze hebben een heerlijke barbecue georganiseerd, schelpen ontdekt, allemaal mooie momenten om nooit te vergeten! Ook hadden ze een paar minder mooie momenten zoals de muggenbeten. Maar al bij al hadden ze uiteindelijk toch wel enorm genoten!

Toen ze terug naar huis kwamen, beseften ze eigenlijk hoe zeer ze hun thuis hadden gemist. Niet alleen hun vriendjes, maar ook andere leuke dingen die je kan doen in de winter. Ze hadden er eigenlijk nooit over nagedacht hoeveel plezier ze ook konden maken in de winter.

Giraf ging op zoek naar een wortel en steentjes, terwijl Pandabeer al een sneeuwbal aan het rollen was. Ze waren van plan om een sneeuwman te maken. De sneeuw zorgde ook voor een leuk sneeuwballengevecht en sneeuwengelen.

Niet alleen de sneeuw was leuk in de winter: na het spelen in de sneeuw konden Giraf en Pandabeer weer lekker warm krijgen aan de open haard met een chocomelkje. Zo zie je maar dat je in elk seizoen leuke momenten kan beleven!

Pandabeer en Giraf hebben muggenbeten

Pandabeer en Giraf werden die ochtend vroeg wakker. Er klopte iets niet. Ze hadden allebei zoveel jeuk! Overal op hun lichamen hadden ze rode vlekjes.

Giraf bekeek de rode vlekjes op haar éne arm. “Maar, dat zijn allemaal bolletjes! Weet je wat dat betekent?” vroeg ze in paniek aan Pandabeer.
Pandabeer was intussen zijn beentjes aan het bekijken. Tussen de zwarte en witte haren zag hij ook allemaal rode vlekjes.
“Dat zijn muggenbeten!” antwoordde Pandabeer ook een beetje in paniek. “Wat nu?” vroeg hij aan Giraf.
“Wat jeuken ze zo hard!” klaagde Giraf.
“Nog erger dan brandnetel,” zuchtte Pandabeer.
“Misschien,” zei Giraf twijfelend, “moeten we er brandnetels op doen en zal het dan minder jeuken!” (meer…)

Pandabeer en Giraf ontdekken een schelp

Het eerste verhaal van Pandabeer en Giraf gemist? Lees het hier!

Nadat Pandabeer en Giraf hadden genoten van hun rust, hadden ze bedacht dat ze nood hadden aan een tent. Ze zochten het perfecte plekje. Op het eiland stonden 2 bomen niet erg ver van elkaar. Pandabeer besloot dat dat hét plekje zou worden. Hij pakte een touw uit zijn rugzak en stapte naar de éne boom. Daar bond hij het touw stevig rond de boom vast. De rest van het touw pakte hij in zijn hand en ging er mee naar de andere boom. Ook daar bond hij het touw stevig vast.

Giraf stond er maar wat op te kijken want ze had géén idee wat Pandabeer allemaal aan het doen was en hoe hij het allemaal ging aanpakken. Toen pakte Pandabeer een laken uit zijn tas. Hij legde het over het touw. Nu zag Giraf al beter hoe hij het wou aanpakken. Het laken zou de tent worden! Pandabeer probeerde in de tent te gaan, toen hij plots verdrietig keek.
“We hebben een probleem,” snikte Pandabeer, “we kunnen er niet in, de tent is te slap. Hoe doen we dit nu?” (meer…)

Pandabeer en Giraf gaan barbecueën

Vandaag besloten Giraf en Pandabeer écht te genieten van het strand. Ze hadden al vaak gehoord ‘zon, zee en strand, meer heb je niet nodig om te genieten’. En waar zij zaten op het eiland, hier ver vandaan, hadden ze zon, zee en strand. Dus vandaag gingen ze er van genieten.

Pandabeer had besloten dat ze ‘s avond gingen barbecueën. Overdag moesten ze hout zoeken zodat ze dan een groot vuurtje konden maken voor het vlees.
“En dan kunnen we naar de sterren kijken!” had Giraf enthousiast geroepen.
“Ja, ik heb eens gehoord dat er op een eiland veel meer sterren zijn, dus vanavond zullen we dat zien,” zei ook Pandabeer enthousiast.
“Maar eerst moeten we aan het werk hoor,” zei Giraf ongeduldig, “anders kunnen we niet barbecueën.”
“En dat zou zeer spijtig zijn,” bromde Pandabeer.
Dus gingen ze op zoek naar hout.

“Nemen we elk een kant?” stelde Pandabeer voor.
“Dat is goed. Neem jij rechts, dan neem ik links.”
Ze namen allebei een zak en vertrokken.
“Maar Pandabeer toch, andere rechts!” (meer…)

Pandabeer en Giraf op zoek naar de zon

Op een dag besloten Pandabeer en Giraf naar het zonnetje te trekken. Ze waren de winter namelijk grondig beu. Altijd die koude en altijd zoveel kleren aandoen. Daar hadden ze genoeg van gekregen.
Olifant had hen een kaart gegeven. Op die kaart stond een kruisje, zodat ze wisten waar ze naartoe moesten gaan. Die dag maakten Pandabeer en Giraf hun valiezen en zeiden al hun vriendjes gedag.

Pandabeer keek op de kaart. Op de kaart stond een ei getekend. Vanonder in het ei stond het kruis: daar moesten ze dus naar toe!
De tocht begon. Het was een lange tocht vol met obstakels. Ze moesten over bergen trekken, door uitgestrekte bossen, en daarna moesten ze zelfs het water oversteken!
Af en toe rustten Panda en Giraf uit. Daarna trokken ze weer verder. Na een lange, moeizame tocht, hadden ze uiteindelijk het kruis bereikt. Of toch de plaats waar het kruis zou moeten zijn. (meer…)

Het dagboek van Andries

Liefste dagboek

Vandaag was een dag om nooit te vergeten. Het was fantastisch! Vanmorgen moest ik vroeg uit mijn bed: al om 7 uur! Dat is vroeg hoor, in de vakantie.
Ik moest me snel klaarmaken en ontbijten want oma Miep ging me komen halen voor een verrassing. Wat was ik nieuwsgierig naar die verrassing! Toen de bel ging, stormde ik naar de deur en zwaaide hem open. En inderdaad daar stond oma Miep. Ik vertelde haar dat ze snel naar binnen mocht komen en de verrassing moest vertellen.
“Dag Andries! Maar… Als ik de verrassing vertel, dan is het geen verrassing meer,” lachte oma Miep.
Ik zuchtte. Ik maakte haar snel een theetje en gaf haar er een koekje bij dat ik uiteindelijk zelf opat.
“Eerst gaan we een lange rit moeten maken,” vertelde ze, “en dan zal je zien wat de verrassing is.” (meer…)

Jasmien gaat naar de kermis

“Mama! Mama! Mama waar blijf je toch?” 

Er was kermis in het dorp en vandaag zou Jasmien voor de eerste keer gaan. Ze had er zoveel zin in dat ze niet meer kon wachten. Daar stond ze dan, in haar jasje, al klaar aan de voordeur.

“Rustig,” riep haar mama van boven, “ik ben bijna klaar!” 

Jasmien liep een beetje heen en weer en keek vol ongeduld uit het raampje. Mama had gezegd dat het maar een kwartiertje stappen was. Ze deed de deur open en ademde de frisse herfstlucht in. Als ze haar oren spitste, hoorde ze muziek van de kermis.
“‘Mama, haast je!”
Ze stak haar hoofd al door de deur. Buiten waren er nog mama’s en papa’s met hun kindjes. Allemaal stapten ze naar de kermis. (meer…)

Opa Jef vertelt verder

Gisteren het verhaaltje gemist? Dan moet je het even inhalen, want het verhaal van vandaag is het vervolg.

Mama had het heel lekker gemaakt voor het bezoek van opa: er waren kroketjes en peertjes en biefstuk! Jan en opa Jef hadden elk wel 3 borden gegeten, zo lekker was het.
“Ik dacht dat je een normale hap leuk zou vinden na het exotische eten in Bali,” had mama gelachen als ze opa’s glunderende gezicht zag toen ze de kroketjes bracht.

Terwijl mama koffie zette en een schaal koekjes klaarmaakte als dessert, hadden Jan en opa Jef de tafel afgeruimd en alles netjes in de vaatwas gestoken. Ze waren flinke jongens!
Toen alles klaar was, gingen ze weer in de zetel zitten. De schaal koekjes stond al klaar. (meer…)

Opa Jef vertelt

Jan lag in zijn bed. Hij dacht na over morgen, want dan zou zijn opa Jef langskomen. Opa Jef beleefde altijd de tofste dingen. En morgen zou hij vertellen over zijn avonturen in Bali, waar hij op reis was geweest. Jan keek er naar uit om opa Jef te zien. Hij was altijd heel nieuwsgierig naar wat hij te vertellen had.
In de vorige vakantie was hij naar Afrika gegaan en had hij leeuwen, olifanten en nog allerlei toffe dieren gezien. Daar had hij dan over verteld, en foto’s getoond. Jan hoopte op een dag zoals opa Jef te worden. Hij wou avontuurlijk zijn en vaak op reis gaan en dan ook al zijn avonturen vertellen aan zijn kleinkinderen.

(meer…)