Rex en de vallende sterren

Rex en Marcus kwamen terug van een vermoeiend dagje pootballen. Ze hadden de jonge dino’s geleerd hoe ze pootbal moesten spelen. Dat was heel moeilijk, want jonge dino’s hebben nog niet zo veel geduld, ze raakten héél snel afgeleid. Daarom speelden ze eigenlijk vooral spelletjes met de bal en lieten ze de meeste regels van officieel pootbal vallen.

Rex vond het leuk om ze pootbal te leren spelen. Na een hele dag veel oefenen was het geweldig om de kleintjes dan allemaal samen te zien spelen. Hij had vandaag ook een paar talentjes in de groep gezien, zoals de kleine zus van Marcus, Manou. Ze speelde al heel goed en met nog wat training kon ze binnenkort misschien zelfs al meespelen met de grote dino’s.

Nadat ze alle kleintjes thuis hadden afgezet, gingen Rex en Marcus nog even terug naar de opening in het woud. Het was nog te vroeg om te gaan eten dus ze dachten dat ze evengoed nog eventjes pootbal konden spelen. Rex moest nog oefenen op het koppen van de pootbal en Marcus wou preciezer kunnen schieten.

Kabouter Pim en de magische bloem

CC0 Creative Commons - bron: pixabay.com

Op een dag was kabouter Pim door het kabouterbos aan het wandelen. Hij had een rugzak mee met eten en drinken zodat hij ‘s middags niet naar huis moest. Zo kon hij een hele grote wandeling maken. Hij kwam op plekken waar hij nooit eerder was geweest en vond veel mooie bloemen en planten onderweg. Telkens hield hij even halt om goed te kijken. Kabouter Pim hield veel van bloemen en planten.

‘s Middags had hij een mooi plekje gevonden om zijn boterhammetjes te eten: zacht gras aan de rand van een vrolijk kabbelend beekje. Hij vulde zijn drinkfles bij met fris en helder water en zocht dan een plaatsje in de schaduw. Pim ging zitten en deed zijn rugzakje open. Er waren boterhammetjes met kaas en andere met vlees. Hij had die zelf gemaakt, ‘s ochtends vroeg. Nu, na de flinke wandeling die hij al had gedaan, smaakten ze heerlijk!
Toen zijn buikje lekker vol was, legde hij zich even achterover in het zachte gras. Hij wou een klein beetje rusten voor hij verder ging. Het duurde echter niet lang tot hij in slaap viel…

Appeltje en eitje

CC0 Creative Commons - bron: pixabay.com

Er wordt geklopt op de deur. Appeltje doet open. En wie staat daar? Het is zijn allerbeste vriend, Eitje. “Hoi, wat fijn dat ik je zie”, zegt Appeltje.
“Hoi”, zegt Eitje, “heb je zin om mee te gaan naar het speelpark?”
“Naar het speelpark?” Appeltje springt op en neer van blijdschap. “Joepie! naar het speelpark!”
“Ja”, zegt Eitje. “We gaan met de auto en ik heb alles al ingepakt. De bal, knikkers, limonade, de boterhammen met pindakaas en een kleed om op te zitten.”

Appeltje stapt in en gaat op de achterbank zitten. Eitje zit achter het stuur. Toet! Toet! Daar gaan ze.

Vanessa in de herfst

CC0 Creative Commons - bron: pixabay.com

Vanessa Vos woonde samen met haar familie in het bos. Ze had één zus, die heette Veronique, en twee broers: Valentijn en Victor. Vanessa had een rosse vacht en scherpe oren.
Haar familie woonde in tunnels onder de grond. Die groeven ze helemaal zelf. Vanessa hield er van om samen met haar broers en zus te spelen, maar ze vond jagen ook heel leuk. Vossen eten bijna alles: noten, bessen, eieren, maar ook vissen en zelfs insecten! 

Het was herfst in het bos. De blaadjes werden bruin en alle diertjes aten zoveel als ze konden om zich voor te bereiden op de winter. Dat deden ook Vanessa en haar familie. Broer Victor was mee met mama en papa om extra veel eten te halen. In deze tijd van het jaar aten ze vooral insecten en nootjes. Vanessa at het liefste hazelnoten. 

In het donker zie je niets

CC0 Creative Commons - bron: pixabay.com

Luc en zijn broer Max zitten achter de computer. Ze hebben de hele dag samen gespeeld, zonder ruzie. Ze bouwden een grote spoorbaan door de hele woonkamer. Alle treinen stalden ze netjes uit. Luc bouwde een werkplaats en een station. Max reed de treinen en de wagons rond. Luc heeft vaak gemopperd over zijn broer, maar eigenlijk vindt hij het heel gezellig om een broer te hebben. Samen spelen is leuker dan alleen. En nu kijken ze samen een filmpje. Het gaat over dino’s. Dat vinden ze allebei fijn, dino’s. Hoe groter de dino’s zijn, hoe liever ze het zien.

Plots gaat de computer uit. En de lampen ook. Vanuit de keuken roept papa dat de oven is uitgegaan, terwijl het eten nog niet klaar is. En mama komt naar beneden met nat haar: ook de haardroger werkt niet meer.
Het is ineens best donker in huis. Buiten schemert het. Binnen zie je weinig zonder lamp.

Krisje Krekel speelt viool!

We ontvingen deze tekening over het verhaaltje van Krisje Krekel. Wat een prachtig werk van Fran (5e leerjaar)! Bedankt om het te delen Fran!

Naar de zeeleeuwen

CC0 Creative Commons - bron: pixabay.com

Sanne logeert een paar dagen bij opa en oma. Oma zegt dat ze naar de dierentuin gaan.
“Hoera! Dan wil ik naar de zeeleeuwen. Ik vind zeeleeuwen helemaal te gek!”, zegt Sanne.

Oma en Sanne gaan met de bus en stappen vlakbij de dierentuin uit. Oma koopt twee kaartjes bij het loket. In de dierentuin zien oma en Sanne een bord met erop ‘zeeleeuwen’.
“We moeten die kant oplopen. Daar zijn de zeeleeuwen”, zegt oma.
Bij de zeeleeuwen gaan ze voor het hek staan. Sanne en oma turen naar het water.

De verdwenen pootbal van Rex

Rex en Marcus liepen naar de grote opening in het woud. Vandaag waren 8 andere dino’s met hen meegekomen. Ze gingen weer pootbal spelen. Meestal speelden ze dat in 2 groepen. Marcus en Rex zaten gewoonlijk in een ander team. Dat was eerlijker voor de andere dino’s, want Rex en Marcus waren de beste spelers.
Het was een tijdje stappen naar de opening, want ze hadden een paar kleine dino’s mee. Die stapten niet zo snel.

Toen ze bij de opening kwamen, ging Marcus de bal halen. Rex begon ondertussen de dino’s in twee teams te verdelen.
“En Sasha bij het blauwe team… Jan bij het rode team…”
Plots kwam Marcus terug aangelopen.
“De pootbal is weg!” riep hij al van ver, “Rex, de pootbal is weg!”

Krisje Krekel heeft een vraag…

Krisje is een krekel. Een krekel is een klein kriebeldiertje, een insect. Krekeltjes maken een tjirpend geluid door met hun vleugeltjes te wrijven. Maar Krisje doet dat niet. Hij maakt muziek. Krisje speelt heel graag op zijn viool en zingt en danst er wel eens bij.

Krisje woont samen met de andere krekeltjes in een heel groot bos. Er wonen ook nog veel andere dieren…

De verjaardag van Annelies

David Monniaux, Crepes dsc07085, CC BY-SA 3.0.

Het was een mooie zaterdagochtend. Achter de gordijnen was de zon al op. Met haar ogen nog dicht rekte Justien zich uit in haar bed. Toen kreeg ze een glimlach op haar gezicht. Het was vandaag 16 oktober: haar zusje was jarig!

Stilletjes stond ze op, klom uit haar bed en ging in haar pyjama naar beneden. Ze wou iets heel speciaal doen voor de verjaardag van haar zusje Annelies vandaag!
Ze haalde de potten en pannen uit. Ze pakte de boter, melk en eieren uit de koelkast. Met een stoel kon ze ook aan de hoge kasten en daar haalde ze bloem en suiker uit. Ze deed alles in een pot en begon stevig te roeren.
“Wat zullen dat heerlijke pannenkoeken worden,” dacht ze.

Plots hoorde ze de deur opengaan…

VOLG ONS

535FansLike
48VolgersVolg
8VolgersVolg

POPULAIRE VERHALEN