Pandabeer en Giraf keren terug naar huis

Pandabeer en Giraf hebben genoten van het strand. Het was er alleen wat eenzaam. Ze missen hun vriendjes. Ze willen terug naar huis. Maar het zal weer een lange tocht worden, helaas. Ze hadden nochtans zo genoten van hun eiland! Ze hebben een heerlijke barbecue georganiseerd, schelpen ontdekt, allemaal mooie momenten om nooit te vergeten! Ook hadden ze een paar minder mooie momenten zoals de muggenbeten. Maar al bij al hadden ze uiteindelijk toch wel enorm genoten!

Toen ze terug naar huis kwamen, beseften ze eigenlijk hoe zeer ze hun thuis hadden gemist. Niet alleen hun vriendjes, maar ook andere leuke dingen die je kan doen in de winter. Ze hadden er eigenlijk nooit over nagedacht hoeveel plezier ze ook konden maken in de winter.

Giraf ging op zoek naar een wortel en steentjes, terwijl Pandabeer al een sneeuwbal aan het rollen was. Ze waren van plan om een sneeuwman te maken. De sneeuw zorgde ook voor een leuk sneeuwballengevecht en sneeuwengelen.

Niet alleen de sneeuw was leuk in de winter: na het spelen in de sneeuw konden Giraf en Pandabeer weer lekker warm krijgen aan de open haard met een chocomelkje. Zo zie je maar dat je in elk seizoen leuke momenten kan beleven!

Reinout en Miel

Het was laat in de avond en Miel zijn bedtijd was al een tijdje gepasseerd. Maar hij kon niet slapen. Hij bleef maar woelen in zijn bed. De reden waarom Miel niet goed kon slapen was omdat hij morgen een concert had. Hij zat namelijk in een jongerenorkest en morgen zou zijn allereerste concert doorgaan.

Wat ook niet echt hielp, was dat er buiten echt héél veel lawaai was. Er passeerden auto’s, er was een hond aan het blaffen en de sprinkhanen waren heel luid aan het tjirpen. Het leek wel bijna alsof ze aan Miel zijn raam zaten. Hij vond dat eigenlijk niet zo erg, want hij vond sprinkhanen heel stoere diertjes. Ze kunnen heel hoog springen en zelfs vliegen, maar toch maken ze ook graag muziek.

Uiteindelijk gaf Miel het slapen op en ging bij het raam staan om eens naar buiten te kijken. (meer…)

De rode kring

Elke dag loopt Liesje naar school. Het is niet zo ver en het mag van mama, want Liesje is al zeven. Ze loopt langs het smalle laantje naar de grote weg. Het duurt haar vijf minuten om op school te komen. Ze kan sneller zijn als ze door het parkje loopt, maar dat mag niet van mama. Mama zegt dat het parkje gevaarlijk is voor jonge meisjes als zij alleen zijn. Dus Liesje loopt er met een grote boog omheen. Het parkje is eng, vooral als het zo stil is.
De grote weg is lang en recht. Voor Liesje loopt Els. Liesje en Els liepen altijd samen, maar vorige week kregen ze ruzie. Els zegt dat Liesje haar stoepkrijt heeft meegenomen, maar Liesje heeft dat echt niet gedaan! Nu blijft Liesje een paar passen achter Els lopen. Ze wil niet samen met Els lopen, dus zegt ze niets. (meer…)

Kleine speurneuzen

Sanne en Jasper zitten samen op de bank. Sanne laat Jasper haar boek zien.
“Waar gaat het over?” vraagt Jasper.
“Over de kabouters Jonas, Knut en Malin. Mama heeft eruit voorgelezen.”
“Wat een stomme namen”, zegt Jasper.
“Nietes, ze zijn heel stoer. Ze hebben een dief gepakt. Die had het verjaardagscadeau van de Kabouterkoning gestolen.”
“Ik kan ook boeven vangen. Ik ben een detective”, zegt Jasper.
“Wat is nu weer een detective. Dat vind ik raar.”
“Een detective van de televisie. Die vangen hele gemene boeven”, zegt Jasper. (meer…)

Nieuw is toch wel leuk

Wie is die Fien en van waar komt het olifantenschilderij? Als je dat niet (meer) weet, even terugspoelen naar Verliefd op Fien en Dit is de dag!

Het is avond. Luc tuurt voor zich uit, terwijl hij soep naar binnen werkt. Hij staart in de verte, maar kijkt nergens naar.
“Hallo Luc! Waarom geef je geen antwoord?”
Mama is geïrriteerd.
“Denk je dat Luc doof is, mama?” vraagt Max.
Wat vroeg ze eigenlijk? Luc weet het niet. Hij was zo heerlijk in gedachten. Het was gezellig bij Fien. Misschien komt ze ook een keer bij hem spelen. Ze kunnen naar het bos fietsen. Daar staan veel bomen en er zijn ook dieren. Dat zou Fien weleens leuk kunnen vinden.

“Luc!” (meer…)

Smout en Bolletje – deel II

Smout het meisje en Bolletje de eekhoorn lagen in bed. Smout wou niks liever dan een prinses zijn, die geen groentjes moest eten. Ze was zeker geen piraat. Piraten zijn vuile jongens die hun tanden nooit poetsen en elke dag dezelfde kleren aandoen.

Plots werd er luid op de deur gebonsd. Boem, boem, boem! Smout en Bolletje sprongen allebei geschrokken op.
“Doe open!” bulderde een luide stem. “Doe onmiddellijk deze deur open!”
Smout keek met geschrokken ogen naar haar eekhoorn. (meer…)

Smout en Bolletje

In een dorp niet ver van hier, waar de dieren kunnen praten en de bomen op hun wortels door het bos lopen, woonde eens een zesjarig meisje dat Smout heette. Smout had lang bruin haar en mooie donkere ogen. Ze hield van chocolade en van rennen. Ze woonde samen met haar mama, papa en beste vriend Bolletje in een klein huis in het midden van het bos.

Bolletje was een eekhoorn. Toen Smout nog maar pas geboren was, had papa hem gevonden aan de voet van de grote eikenboom achter de vijver. Omdat hij vreesde dat een vos de kleine eekhoorn zou opeten, had hij het diertje voorzichtig in de warme binnenzak van zijn jas gestoken en mee naar huis genomen.
“Ach, hoe zielig,” zei mama, “hij lijkt net een bolletje wol.”
En zo had Bolletje zijn naam gekregen en ook zijn nieuwe familie. (meer…)

Samen met de natuur

Er was eens een klein konijntje, zo wit als een sneeuwvlokje. Het konijntje was altijd op zoek naar eten, want eten maakte hem dolblij en gelukkig. Op een dag kwam hij op een open veld en daar zat een jongen. De jongen zat daar te genieten van de zon. Het konijntje zag een mand en hij snuffelde met zijn neusje, hij rook iets lekkers, worteltjes, sla en nog wat anders dat het konijntje niet herkende.
De jongen was met zijn muziek mee aan het neuriën en het konijntje besloot om op een avontuurtje te gaan. Sluipend ging hij richting de mand zonder bang te zijn voor de jongen. Hoe dichterbij hij kwam, hoe sneller zijn hartje ging kloppen, totdat de jongen plotseling omkeek en het konijntje dichterbij zag komen.
Verstijfd stond het konijntje recht op. (meer…)

Pandabeer en Giraf hebben muggenbeten

Pandabeer en Giraf werden die ochtend vroeg wakker. Er klopte iets niet. Ze hadden allebei zoveel jeuk! Overal op hun lichamen hadden ze rode vlekjes.

Giraf bekeek de rode vlekjes op haar éne arm. “Maar, dat zijn allemaal bolletjes! Weet je wat dat betekent?” vroeg ze in paniek aan Pandabeer.
Pandabeer was intussen zijn beentjes aan het bekijken. Tussen de zwarte en witte haren zag hij ook allemaal rode vlekjes.
“Dat zijn muggenbeten!” antwoordde Pandabeer ook een beetje in paniek. “Wat nu?” vroeg hij aan Giraf.
“Wat jeuken ze zo hard!” klaagde Giraf.
“Nog erger dan brandnetel,” zuchtte Pandabeer.
“Misschien,” zei Giraf twijfelend, “moeten we er brandnetels op doen en zal het dan minder jeuken!” (meer…)